IN MEMORIAM | Prof. dr Ivo M. Kostić, dipl.ing.el.
IN MEMORIAM
Sa velikom tugom obavještavamo studente i nastavno osoblje da je u nedjelju, 25.01.2026. godine, preminuo naš uvaženi
Prof. dr Ivo M. Kostić, dipl.ing.el.
1948 – 2025
Porodici i prijateljima uvaženog Profesora izražavamo najiskrenije saučešće.
Ivo M. Kostić je rođen 20. jula 1948. godine u Risnu, Boka Kotorska, Crna Gora. Nakon završene gimnazije u Kotoru, upisuje Elektrotehnički fakultet Univerziteta u Beogradu, gdje 1970. godine stiče zvanje diplomiranog inženjera. Zvanje magistra nauka (elektronika, telekomunikacije) stiče odbranom teze “Uticaj atmosferskog šuma na verovatnoću greške fazno-modulisanih digitalnih signala, detektovanih u realnom faznom detektoru uskopojasnog prijemnika, na kratkotalasnoj vezi” 1976. godine. Zvanje doktora nauka stiče na Elektrotehničkom fakultetu Univerziteta u Beogradu, 1981. godine, odbranom teze “Uticaj interferencije na verovatnoću greške fazno-modulisanih signala u telekomunikacionom sistemu sa više repetitora”. Nakon odsluženja obaveznog vojnog roka, svoje prvo radno iskustvo Ivo Kostić započinje u Sektoru za elektroniku Vojnotehničkog instituta (VTI) u Beogradu 1972. godine na poslovima istraživanja i razvoja profesionalnih HF uređaja i sistema. Prvo je radio na poziciji razvojnog inženjera, a zatim, sa sticanjem viših akademskih zvanja, i na pozicijama nosioca projekta 1976. godine, te rukovodioca u odjeljenju za HF uređaje i sisteme 1982. godine. Tokom svog boravka na VTI bavio se razvojem sintetizatora frekvencija, HF pojačavača snage, automatskih prilagođenja na antenu, SS za HF, te koncipiranjem mobilnih HF sistema. Sve to je značajno oblikovalo njegov profesionalni put. Praktično je živio i radio na izvoru informacija. Ostalo je sjećanje da je jednom prilikom rekao kako nije postojala knjiga ili časopis koji su mu trebali, a da ih nije imao na radnom stolu kroz par dana, što samo oslikava odnos društva tog vremena prema nauci. U prilog tome idu i sva usavršavanja na drugim institucijama koja je Ivo Kostić dobio u tom periodu. Tako je 1977. godine pohađao specijalizaciju iz oblasti sinteze frekvencija na Vojnom institutu u Bukureštu (Rumunija). Godine 1979. specijalizirao je HF uređaje i sisteme u Harris, Rochester (NY, USA), a 1980. godine na Rockwell Collins u Ceder Rapidsu (IA, USA), Dallasu (TX, USA), te Torrontu (Kanada). Odmah nakon sticanja zvanja doktora nauka 1982. godine, prelazi iz Vojnotehničkog instituta u Tehnički opitni centar (TOC) u Beogradu, gdje radi na poziciji naučnog saradnika za specifična mjerenja iz domena elektromagnetne kompatibilnosti (EMC) pri Primarnoj laboratoriji Odjeljenja za elektromagnetna zračenja, gdje ostaje sve do 1986. godine. Paralelno s tim, svoj akademski rad nastavlja u svojstvu spoljnog saradnika na predmetu Digitalni prenos u kanalu sa fedingom na postdiplomskim studijama Elektrotehničkog fakulteta u Beogradu na smjeru Ekonomični prenos infromacija u period 1982-1986 godine. Godine 1985. prvi put je angažovan na Odsjeku za telekomunikacije Elektrotehničkog fakulteta u Sarajevu na predmetu Digitalni radio-sistemi. Od 1986. pa sve do 1992. godine zaposlen je u Energoinvestovom Institutu IRIS gdje osniva i rukovodi Odjeljenjem za razvoj telekomunikacionih prenosnih sistema, s posebnim osvrtom na modeme za žične i radio veze, radio SCADA sisteme, te CDMA PLC. Tokom ovog perioda, bio je rukovodeći inženjer u procesu razvoja modema za potrebe Narodne republike Kine koji su po prvi put omogućili prenos podataka na dugim trasama duž tibetanske regije, te na sistemima za prenos signala u raširenom opsegu za potrebe Jugoslaveske narodne armije. U istom periodu bio je angažovan i na izvođenju nastave na Elektrotehničkom fakultetu Univerziteta u Sarajevu, prvo kao naučni saradnik, od 1986. godine u zvanju docent, a od 1989. godine u zvanju vanredni profesor. U tom periodu izvodio je nastavu na predmetima Digitalni telekomunikacioni sistemi I, Digitalni telekomunikacioni sistemi II, Digitalni telekomunikacioni sistemi III, Multipleksni sistemi, a na postdiplomskim studijama na predmetima Digitalni radio-sistemi i ECCM tehnike. Bio je jedan od rijetkih profesora koji je imao svoja dva asistenta koji nisu radili ni kod jednog drugog profesora, što je omogućilo da se uz predan rad, a kroz izradu diplomskih radova, kreiraju sklopovi neophodni za osnivanje laboratorije na Elektrotehničkom fakultetu u Sarajevu. Takvi uslovi rada, profesionalizam i predanost poslu, veoma brzo su postavili visoke standarde u nastavi, te se kao logičan slijed za unapređenje nastavnog procesa nametnulo izdavanje knjige. Tokom rada na Elektrotehničkom fakultetu u Sarajevu nastale su dvije knjige Digitalni telekomunikacioni sistemi, Deo I i Digitalni telekomunikacioni sistemi, Deo II. U ratnom vihoru je nadljudskim naporima spašena knjiga Digitalni telekomunikacioni sistemi, Deo I, te je ista objavljena 1994. godine u Beogradu, dok je knjiga Digitalni telekomunikacioni sistemi, Deo II zauvijek izgubljena, jer su diskete, na kojima je bila pohranjena, ostale u zgradi Elektrotehničkog fakulteta u Lukavici nakon početka ratnih dešavanja. Izdata knjiga Digitalni telekomunikacioni sistemi, deo I i danas predstavlja bibliju za studente telekomunikacija. Nakon početka ratnih dejstava 1992. godine, profesor Kostić zasniva radni odnos na Elektrotehničkom fakultetu Univerziteta Crne Gore gdje je i izabran u zvanje redovnog profesora 1998. godine. Uporedo je bio angažovan i na Fakultetu za pomorstvo u Kotoru. Izvodio je nastavu na predmetima Radiotehnika, Radiokomunikacije, Optičke komunikacije, Teorija digitalnih modulacija, Digitalni radio-sistemi, Pomorske radiokomunikacije i Pomorske radiokomunikacije I. Na Univerzitetu Crne Gore obnašao je funkcije prodekana i šefa katedre. Od 2006. godine je uključen u izvođenje nastave na Elektrotehničkom Fakultetu u Sarajevu, prvo na predmetu Projektovanje digitalnih sistema (segment: radio-kanal, fizički sloj) na postdiplomskim studijama, a zatim i na predmetima Radiotehnika i Mobilne komunikacije. Nakon penzionisanja 2013. godine, nastavio je nesebično pomagati u realizaciji naučno-istravačkih i nastavnih aktivnosti na Fakultetu.
Pored navedene knjige, prof. Kostić je i autor knjige Radiotehnički sklopovi i arhitekture, koja je izdana 1996. godine u Podgorici, a doživjela je svoje prošireno izdanje Radiotehnički sklopovi i arhitekture: Problemi, rješenja i komentari nakon angažmana na predmetu Radiotehnika na Elektrotehničkom fakultetu u Sarajevu 2013. godine.
Profesor Kostić je bio kompletan naučnik, sa bogatim teorijskim i praktičnim znanjima. Vjerovao je u nauku i živio je nauku. Tome u prilog najviše govori preko 60 radova na kojima je bio jedini autor. Rezultate svog rada je objavljivao u svjetski priznatim časopisima još 70-ih godina prošlog stoljeća. Bio je član IEEE Communication Society, IEC Commission for navigation, te recenzent za međunarodne časopise, konferencije i projekte. Bio je član Upravnog odbora JP PTT saobraćaj Crne Gore, te član Savjeta Agencije za telekomunikacije Crne Gore.
Bio je nesebičan u dijeljenju znanja. U izražavanju sistematičan i tehnički precizan. Karakterom blag i odmjeren, a u duši pravi esteta.
Bio je uzor i to će i ostati.
Elektrotehnički fakultet Univerziteta u Sarajevu
